Brook Preloader

Uw winkelwagen is leeg

Schuld stopt Groei

Het lijkt alsof je iets doet, maar je doet niets

Je schuldig voelen: het lijkt op een bepaalde manier toch nobel, en ook actief. Je bent je bewust van je eigen feilbaarheid. Je houdt rekening met het effect van je handelen. Je geeft je rekenschap van wat er beter moet.
schuld stopt groei

Schuldgevoel is eerder lui dan nobel
Het lijkt alsof je iets doet, maar je doet niets. Schuld legt je lam en zet je in een scheve verhouding naar de ander.

Dat durf ik als ervaren schuldig voeler na zoveel jaren wel te zeggen. En ook uit mijn coachingspraktijk blijkt het steeds weer: met je schuldig voelen stop je de groei. Schuldgevoel zet je in een steeds terugkerende cirkel, zonder vooruitgang.

Want wat komt er na?
Dat je je kleiner voelt, of minder, of dat je het op een andere manier moet compenseren naar die ander. En vaak doe je het daarna toch weer.

Hoe komt dat?
Omdat het op een bepaalde manier geestelijk lui is. Want door je schuldig te voelen lijkt het alsof je er bent, en kom je niet toe aan waar de werkelijke winst – en moeite – zit: dieper onderzoek naar wat je bewogen heeft te handelen zoals je hebt gehandeld en daar verantwoordelijkheid voor te nemen.

Juist gehandeld naar jezelf of ander
Dan kan het blijken dat het - ook al is het voor de ander pijnlijk - toch klopt.

Dat jij, als jij trouw bent aan jezelf, een keuze maakt die een ander moeilijk vindt. Dat je besluit weg te gaan, ondanks alle pijn die dat brengt, of nee te zeggen tegen iets waar de ander heel erg hoopt dat je ja zou zeggen.

Met schuldgevoel vertroebel je de relatie. Met je rekenschap geven van de pijn die er is, en die de ruimte geven, brandt het misschien, maar het blijft schoon. Daaruit kan de relatie verder groeien, doordat je jezelf en de ander in eerlijkheid ontmoet.

Onjuist gehandeld naar jezelf of ander
Het kan ook zijn dat je tot de conclusie komt dat je onjuist gehandeld hebt, naar jezelf of naar de ander.

Dat je te oppervlakkig hebt gekeken, of te gefocust bent geraakt op een bepaald doel, en daardoor aan iets belangrijkers bent voorbijgegaan. Dat je niet trouw bent geweest aan wat jij van waarde vindt.

Het onder ogen zien van de schade die dat gedaan heeft is super pijnlijk, maar kan je als brandstof gebruiken voor groei. Als je echt gaat zien wat de prijs is van je handelen, en je niet laat verleiden tot het kijken in termen van ‘straf’ of ‘fout’, kan deze ‘misser’ deel worden van je leerweg.

Dan vind je niet dat je het anders zou moeten doen, wat de taal van de schuld is, maar dan wíl je het anders doen, door deze ervaring. Dit is de weg die groei en licht brengt.

Benieuwd naar reflectievragen waarmee je deze blog toepasbaar kan maken op jezelf? Schrijf je in voor de nieuwsbrief. Dan krijg je voortaan elke week de 'inspiratie voor de week' met als extra een aantal reflectievragen in je mailbox.

Aanmelden Nieuwsbrief

Wil je op de hoogte blijven?